Edukacja seksualna – modele i rozwiązania

Edukacja seksualna jest bardzo potrzebna młodym ludziom – to fakt. Mówimy, że jej nie ma, lub jest źle prowadzona. Trudniejsza jest odpowiedź na pytanie – jak naprawdę powinna wyglądać edukacja seksualna w Polsce? Spróbujmy prześledzić aktualnie istniejące w naszym kraju modele nauczania i odpowiedzieć na to pytanie.

Jak pisaliśmy we wcześniejszym poście – kliknij, aby przeczytać EDUKACJA SEKSUALNA W POLSCE
Polska jest jednym z nielicznych europejskich krajów, w którym edukacja seksualna w szkole niemalże nie istnieje. Młodzież swoją wiedzę na temat seksu czerpie przede wszystkim z internetu, filmów pornograficznych oraz znajomych.

Sfera seksualności jest bardzo ważna i nie programu nauczania nie można napisać ad hoc, ‚na kolanie’. Należy się głęboko zastanowić nad sposobem nauczania i przeanalizować wszelkie warianty.

Edukacja seksualna – modele istniejące w Polsce

Istnieją trzy typu edukacji seksualnej : typ A- uwzględniającą abstynencję seksualną i czystość jako najlepsze rozwiązanie, typ B- edukację seksualną biologiczną i typ C- łącząca oba podejścia.  Przedmiot zwany Wychowanie Do Życia W Rodzinie jest w dużej mierze oparty na typie A,. Jest on głównie podyktowany względami religijnymi i postrzeganiem seksualności w kategoriach wiary. Sprawdza się on jedynie w wśród osób regularnie praktykujących daną religię lecz nie wśród mniej religijnej młodzieży, według raportów amerykańskiej organizacji SIECUS, największy odsetek  ciąż nastolatek i chorób wenerycznych jest notowany w rejonach, gdzie prowadzony jest typ A. Typ B, zwany też permisywnym, jest najbardziej rozpowszechnionym modelem, głownie w krajach Europy Zachodniej i niektórych rejonach USA, skupia się jedynie na biologicznych i fizjologicznych  aspektach seksualności, wzbudza on liczne kontrowersje, głównie w środowiskach konserwatywnych. Niektórzy uważają, że  ten model edukacji seksualnej, przekłada się na wysoką liczbę ciężarnych nastolatek w Wielkiej Brytanii. Typ C jest swego rodzaju ‚stanem pośrednim’ , łączy elementy edukacji typu A jak i B. Mówi jednocześnie o fizjologii jak i o emocjach.  O ile typy A I B są dwiema skrajnościami, pierwszy, związany z religijną wizją ciała i seksualności, a drugi z ideami  rewolucji seksualnej lat 60, w obu obrazach model funkcjonowania męskości i kobiecości jest stereotypowy.

Edukacja seksualna powinna uczyć też równości między płciami i walczyć z tradycyjnym pojmowaniem męskości/kobiecości, powinna pomóc młodym wyjaśnić ich świat wewnętrzny i pomóc w ich Genderowej samoidentyfikacji. W typach A i B mamy też do czynienia ze standardowym postrzeganiem seksualności jako takiej, gdy w rzeczywistości istnieją jej liczne spektra np. homo, bi czy aseksualizm oraz płciowe jak transseksualizm, transgenderyzm czy agenderyzm. Mój idealny model edukacji seksualnej? Przede wszystkim typ C z elementami Genderowymi i równościowymi.

Klaudia Rogowicz

Jaki typ edukacji seksualnej Wy proponujecie? Piszcie w komentarzach pod tekstem.
Głosujcie w pytaniach referendalnych w Polsce – REFERENDUM – PYTANIA REFERENDALNE

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *